રાધાને એક દિવસ સપનું આવ્યું  કે મારો માધવ  રિસાયો
ભયભીત થઇ  રાધાને લાગ્યું કે  સોનેરી  માળો  વિખાયો

હું તો અમથી ટોકતી‘તી શ્યામ
ગોપીઓની કયાં છું હું  વેરી ?

એતો યમુનાના  વહેણમાં ને
ગોકુળની હવામાં ઊઠી લ્હેરી

શ્યામ, ભલે તમે  વૃંદાવનમાં મનફાવે  તેમ આવો ને  જાવો
શ્યામ  મારા  છે એનો ક્યાં હું  કરું  છું સાવ  પોકળ  દાવો?

એમાં શું  વાંક તારો ?
ગોપીઓ ટોળે થૈ લે છે ઓવારણા

મોરપીંછના હળવે ટકોરે
ગોપીઓ  ખોલે  છે બંધ  બારણા

રાધા હવે આંખ નહીં મીંચે, એને મળ્યો છે,  માધવ  હુંફાળો
અધરાતે   મધરાતે   હૈયાને   અકળાવે    માધવ    રૂપાળો

– અમિત ત્રિવેદી