વંદન    કરતો    કરતો,   માફી   ચાહું  છું ,
ભીતરને    અજવાળી,  અક્ષ્રર  છાપું   છું.

જીવનપથ   પર  ચાલીને  હરપળ  હું  તો
સૌના  ચ્હેરા    ઉપર    ઈશ્વર    વાંચું   છું.

લંબાતો આ   માર્ગ   ભલેને  લાગે   પણ,
હસતાં   હસતાં   દુર્ગમ   રસ્તો  કાપું  છું.

ચાહું   છું   હું   સૌની   જાતને   એ  રીતે,
ઈશ્વર   સાથે    જેવો    નાતો   રાખું  છું.

કોઈ દિ’ ભૂલો કયાં શોધું   છું  બીજાની?
ખોવાયેલી પળ નિજની ખોળી લાવું છું.

– અમિત ત્રિવેદી