હોઠે  ચઢી    શબ્દો   બધા  પાછા  વળે
હૈયે   રહીને   એ   પછી  ત્યાં   ટળવળે

કાલે  હતું   એવું   બધું   ક્યાં   છે  હવે
જે પણ મળે છે સાવ   છીછરાં   નીકળે

ડગલા બધાં આડા  પડે   છે   શું    કરું
પીઠાં સુધી   આવી શકું  તો   એ   ફળે

જીવ   છે   બધે   ફરતો ફરે માની લઉં
ને   છેવટે એના જ   ઘરમાં   એ  મળે

મન પર ખરા ખોટા હિસાબ લખે  ખરાં
મેળવી શકે તાળો છતાં  એ   તો  છળે

– અમિત ત્રિવેદી